اسلام ناب--توحید کلمه

مبارزه، علم است(سخن کلیدی رهبری در دیدار خصوصی با دست اندرکاران خبرگزاری ایرنا در سال 73)

اسلام ناب--توحید کلمه

مبارزه، علم است(سخن کلیدی رهبری در دیدار خصوصی با دست اندرکاران خبرگزاری ایرنا در سال 73)

اسلام ناب--توحید کلمه
با سلام
کومونیست ها حرفهای بی ربط زیاد دارند،‌اما این یک جمله شان حرف درستی است که می گفتند:"مبارزه علم است." یعنی اول باید دوست و دشمن را درست شناخت، جبهه آنها را از هم تفکیک کرد،‌سپس مبارزه را آغاز کرد.(کلیدی ترین جمله رهبری در دیدار خصوصی با دست اندر کاران خبرگزاری جمهوری اسلامی در سال 73)
برای تشریح جمله بالا که رهبری عزیز از کومونیست ها آن را نقل کرده و همچنین جهت تعریف فلسفه وجودی این وبلاگ اشاره می کنم به گفتار زیر از معظم له در سال 88:
اگر بصیرت نداشته باشید، دوست را نشناسید، دشمن را نشناسید، یک وقت می بینید که آتش توپخانه تبلیغات شما و گفت و شنود شما و عمل شما، به طرف یک قسمتی است که آنجا، دوستان مجتمع اند نه دشمنان
***
و اما درباره محتویات این وبلاگ و مقالات و مطالب آن باید این نکته را متذکر شوم کلیه مطالبی که در این سایت مشاهده می کنید قالبا با ذکر منابعی همراه شده اما اساس و شالوده همه شان مبتنی بر برداشت های شخصی و تحلیلهای شخصی خود این حقیر می باشد. و لذا باید عنایت داشته باشید مطالب و مقالات نگارش شده در این فضا، ابداً و اصلا به صورت کپی-پیست از سایت ها و کتب مختلف نیست و ذکر منبع در ذیل مطالب این وبلاگ برای این است تا بدانید جرقه نوشتن مقالات مذکور از کجا در ذهن این حقیر زده شده است، فقط همین!!!
شادی روح شهدا، امام شهدا، صلوات....
طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
  • ۲۸ ارديبهشت ۹۶، ۱۲:۰۹ - شاهین ام
    تشکر
  • ۱۲ بهمن ۹۵، ۱۳:۲۴ - WATING MUSLIM
    ++++

با سلام

به مناسبت میلاد با سعادت حسین بن علی علیه السلام و به بهانه مروربرگی از تاریخ اسلام، ضمن عرض  تبریک این عید فرخنده، مطلب زیر را خدمت شما عزیزان تقدیم می کنم.

به امید گوشه چشمی از حضرت سید الشهدا علیه السلام روحی فداه

*******************************************************************

                                 {انتظار در مبارزه است}

*پیش گفتار

همه انبیاء الهی و ائمه اطهار و ایضاً تمامی مصلحان بزرگی که از طرف اولیاء الهی و به نیابت از ایشان در مسیر حق تلاش نموده اند مَشیِشان بر سکون و ایستایی نبوده است و بلکه بر عکس تا آنجا که در توانشان و ایضاً به مصلحت جامعه بوده است قرار بر بی قراری و تحول دائمی خود و همینطور جامعه داشته اند.

*گفتار

هر یک از انبیا و اوصیا به طریقی در تعالی جامعه خویش تلاش نموده اند در عین حالی که ممکن  است روش های ایشان تا آن اندازه متفاوت بوده باشد که ما در مورد برخی به اشتباه بیافیتم و ایشان را متهم به سکون و انفعال کنیم. خاصه در مورد مدل فعالیت امام حسن مجتبی، امام سجاد، امام باقر و امام صادق که ترتیبا مبتنی بر پذیرش آتش بس، نشر معارف از طریق مناجات و فعالیت علمی بوده اند-.اگر ما به عنوان یک شیعه معتقد پذیرفته باشیم که همه اوصیا و انبیا بلا استثنا در بالاترین سطوح کمال انسانی بوده اند و جز برای تحقق یک هدف که همانا بر قراری حاکمیت الله، هدایت مردمان و تضمین سعادت ایشان است، رنج دوران تکلیف را بر خود هموار نکرده اند و نیز قبول داشته باشیم که حقیقت وجودی همه شان پرتوی از آن نور واحد -الله- است دیگر جایی برای آن اتهام در ذهن ما باقی نخواهد ماند.

بلا شک هیچ یک از اولیاء خاص الهی (انبیا و ائمه اطهار)، تعالی و سعادت جامعه را در سکون و رهبانیت و تبلیغ صرفِ  احکام فردی دین در میان مردم نمی دیدند. نشانه و اثبات گر این ادعا، نائل شدن آن عزیزان به مقام شامخ شهادت است. اگر نگرش مذکور در آنها وجود داشت دیگر حُکّام جور لزومی نمی دیدند تا با حذف فیزیکیشان، مسیر جذب مردمان به گفتمان آن بزرگواران را قطع کنند. و این همه نشان از آن دارد که تعالی حقیقی  و انتظار برای تحقق آن جز در سایه مبارزه که خود از ملزومات بی قراری و عدم انفعال است- شدنی نیست. نمونه بارز این اصل مهم، همانا قیام خونین و جاوید اباعبدالله الحسین است. قیامی که در عصر خود بزرگترین و بهترین مصلحتی بود که از جانب حضرت سید الشهدا تشخیص داده شد و نشان داد اگر شرایط مساعد باشد تنها راه نجات بخش، قیام است و بیم جان و آبرو در این مسیر نباید کوچکترین خللی در طی مسیر حق ایجاد کند.

*گفتار آخر

قیام اباعبدالله الحسین -و حتی اقامه نمازش در صحرای کربلا-نمونه بارز «خلاف آمد عادت» است،  قیام گرانسنگی که اگر چه نخستین بر هم زننده نظم شیطانی حاکم در طول تاریخ مجاهدت های انبیا و اوصیای الهی- نبود اما بی تردید، متحیر کننده ترین و بدین دلیل-مشخص ترین و برجسته ترین آنها در تمامی تاریخ بشری بود.

و امروز  آن بر هم زنندگی که از حیث برجسته بودنِِ کم و کیفش، راحت تر می تواند سرمشق ما قرار گیرد- باید سرمشق تک تک ما باشد. اگر آن روز حسین بن علی با قیامش در کربلا نظم اموی را در هم کوبید و بنیانهای آن را تا سر حد فروپاشی آن متزلزل کرد، انقلاب اسلامی ایران نیز در سال 57 به رهبری فرزندی از سلاله او همین کار را با نظام واحد و ظالم جهانی کرد و امروز وظیفه همه ما، به بار نشاندن رسالتی است که آن فرزانه بر دوش تک تک ما گذاشته است  که همانا جایگزینی نظم مهدوی به جای نظم ظالمانه امروز جهان است، در تمامی مراحل طی این مسیر پر فراز و نشیب اما، یادآوری دائمی این نکته به خودمان لازم و ضروریست که: «انتظار در مبارزه است» و کسانی که از مبارزه هراس دارند یقینا تحول، هدایت و سعادت نوع بشر، دغدغه اصلی آنها نبوده و نیست...

 نگارش فوق تنظیم شده است بر اساس تحلیلی از: اقوال امام راحل، مهندس اسفندیار رحیم مشایی و کتاب «آغازی بر یک پایان»ِ «شهید سید مرتضی آوینی»

نظرات  (۲)

۰۲ خرداد ۹۴ ، ۰۲:۰۸ سعید ابراهیمی
اجرکم عندلله
السلام علیک یا اباعبدالله

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی